Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

122 - Το Άγιον Όρος στη Νεοελληνική Τέχνη

01.jpg

Βασίλειος Χατζής


.

.

02.jpg

Λυκούργος Κογεβίνας


.

.

03.jpg

Γιάννης Μιγάδης


.

.

04.jpg

Nίκος Γαβριήλ Πεντζίκης


.

.

05.jpg

Σπύρος Παπαλουκάς


.

.

06.jpg

Αλέκος Κοντόπουλος


.

.

07.jpg

Αρμένο Ματτιόλι


.

.

08.jpg

Joly


.

.

09.jpg

Φώτης Ζαχαρίου


.

.

10.jpg

Μάρκος Καμπάνης


.

.

11.jpg

Φώτης Κόντογλου


.

.

12.jpg

Αγήνωρ Αστεριάδης


.

.

13.jpg

Νίκος Φωτάκης


.

.

14.jpg




121 - Μια ιστορία από τον Δοχειαρίτη Μοναχό Απολλώ


Η πιο όμορφη σταγόνα

Κάποτε τρεις Άγγελοι τσακώνονταν. Το θέμα του καυγά ήταν το ποιος έχει προσφέρει το καλύτερο δώρο στον Θεό. Αφού πέρασαν μήνες, χρόνια ο Θεός δεν άντεχε άλλο να τους ακούει κάθε μέρα να τσακώνονται. Και τους είπε: για να σταματήσετε να τσακώνεστε θα πάτε να μου φέρεται την πιο όμορφη σταγόνα του κόσμου.

Χαρούμενοι οι άγγελοι έτρεξαν γρήγορα να πάνε να φέρουν στον δημιουργό τους αυτό που ζήτησε. Ο πρώτος πήγε και Του έφερε την πιο όμορφη πρωινή δροσοσταλιά, ο Θεός την κοίταξε και του είπε πράγματι είναι πολύ όμορφη δροσοσταλιά που έχω, αλλά θα περιμένουμε και των άλλων ώστε να μην αδικήσουμε κανέναν.

Μετά από λίγο έρχεται και ο δεύτερος άγγελος και του παρουσιάζει μια σταγόνα από τα μάτια μια μάνας χήρας που έκλεγε για το άρρωστο παιδί της, την κοιτά ο Θεός και του λέγει πράγματι είναι πολύ όμορφη, αλλά θα περιμένουμε και τον τρίτο άγγελο.

Μετά από λίγο παρουσιάζεται και ο τρίτος άγγελος με μια σταγόνα από τα μάτια ενός αμαρτωλού που μόλις είχε μπει στο εξομολογητάρι την παρουσιάζει στον Θεό και λέγει ο Θεός όντος είναι η πιο όμορφη σταγόνα που έχω δει πότε, και είναι όπως του Πέτρου, όπως του Παύλου, όπως του Αδάμ και της Εύας.

Γι' αυτό είναι καλό να εξομολογείσαι όχι μόνο με το στόμα αλλά με την καρδιά!!!

Πηγή

120 - Χιλανδάρι, Χιλιανδάρι ή Χελανδάρι;

Το Σερβικό μοναστήρι στο Άγιο Όρος συνηθίζουμε να το λέμε Χιλανδάρι. Επίσημα σε δημόσια έγγραφα (βλέπε φωτ. Διαμονητηρίου) η Μονή αναφέρεται Χιλιανδαρίου. Από τους Σέρβους, κυρίως, το ακούμε σαν Χελαντάρ. Τι ακριβώς συμβαίνει;

Η απάντηση βρίσκεται στην προέλευση της κάθε ονομασίας όπως θα δούμε στη συνέχεια.


Οι ονομασίες των Ιερών Μονών του Αγίου Όρους, των σημερινών αλλά και αυτών που προϋπήρξαν, προήλθαν από:

α) την τοποθεσία στην οποία ιδρύθηκαν,

β) τον τόπο καταγωγής των κτιτόρων,

γ) το όνομα ή το επώνυμο των κτιτόρων,

δ) την εργασία που ασκούσαν οι κτίτορες στη Μονή,

ε) κάποια αξιόλογα γεγονότα που συνέβησαν,

στ) αξιώματα των κτιτόρων ή

ζ) από άλλες αιτίες


Για το Χιλιανδάρι υπάρχουν πέντε εκδοχές:

1. η πρώτη ανάγεται στον 10ο αιώνα και ετυμολογείται από το κωπήλατο πλοίο-φορτηγίδα των Βυζαντινών, το «χελάνδιον».

2. από τον ναύτη που εργάζεται στο χελάνδιο, τον «χελανδάρη».

3. από το χίλιοι και αντάρα (ομίχλη), επειδή η τοποθεσία αυτή έχει συχνά ομίχλη. «εκ του χέειν τον τόπον αντάρα».

4. από το χίλιοι και άνδρες, δηλαδή από τον αριθμό των πειρατών που, σύμφωνα με την παράδοση, επιτέθηκαν κάποτε με ληστρικές διαθέσεις εναντίον του μοναστηριού χωρισμένοι σε δυο ομάδες και αλληλοεξοντώθηκαν λόγω της πυκνής ομίχλης, γιατί ήταν αδύνατο να καταλάβουν ποιοι ήταν οι δικοί τους και ποιοι οι ξένοι.

5. τέλος ο Γεράσιμος Σμυρνάκης αναφέρει και την εξής εκδοχή, την οποία και θεωρεί επικρατέστερη: Νότια του Καθολικού, δίπλα στο Ιερό Βήμα, υπάρχει πηγάδι, ίδιο με το Φοινικικό πηγάδι της Ιερισσού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κατασκεύασαν Φοίνικες, οι οποίοι δούλευαν σαν εργάτες, μαζί με τους Πέρσες, στη διάνοιξη του ισθμού από τον Ξέρξη. Στην τοποθεσία αυτή προπαρασκεύαζαν την ξυλεία που χρειάζονταν για τα έργα και έκτισαν ιερό, αφού ο τόπος αποτελούσε σημαντικό σταθμό γι αυτούς. Το μέρος το ονόμασαν Χιλαντάρ, από τις λέξεις Χιλάν (Περσική επαρχία δίπλα στην Κασπία και Τήρη (θεός τους, πιθανόν ο Άρης).

119 - Πληροφορίες για το Άγιο Όρος σε 29 γλώσσες !

Πηγές: Google και Βικιπαίδεια

118 - Εφραίμ Φιλοθεΐτης: Ο φαρδύς δρόμος οδηγεί τους ανθρώπους στην κόλαση

Οι εντολές του Θεού δεν είναι βαριές, είναι πολύ ελαφριές, ανακουφίζουν, δροσίζουν και δημιουργούν και φτιάχνουν μακαριότητα στην ψυχή του ανθρώπου. Γι' αυτό ο Χριστός μας δεν ζήτησε πολλά πράγματα. Και στη Δευτέρα Παρουσία δεν θα πει «γιατί δεν ασκητεύσατε ...». Όχι. Θα πει «γιατί δεν ελεήσατε, γιατί δεν θρέψατε, γιατί δεν ντύσατε, γιατί δεν ανακουφίσατε το φυλακισμένο». Τι είναι αυτά; Έργα αγάπης. Γι' αυτό είπε ο Χριστός «Ποιος είναι αυτός που με αγαπάει; Αυτός που τηρεί τις εντολές μου. Εκείνος που δε με αγαπάει δεν τηρεί τις εντολές μου». Με τον έλεγχο που έκανε στους εξ αριστερών, ήθελε να τους πει, ότι «εσείς δεν είχατε αγάπη και εφόσον δεν είχατε αγάπη, δεν μπορείτε να μπείτε στο νυμφώνα της αγάπης». Ο νυμφώνας της αγάπης κερδίζεται μόνο με την αγάπη και τη θυσία. Γι' αυτό θα πρέπει, με την αγάπη και την ταπείνωση, να περάσουμε στη Βασιλεία των Ουρανών.

Στενή και τεθλιμμένη η οδός η απάγουσα εις την ζωήν. Ο φαρδύς δρόμος οδηγεί τους ανθρώπους στην κόλαση. Ποιος είναι ο φαρδύς δρόμος; Η ξένοιαστη κοσμική ζωή, και όταν περνούν οι μέρες μας άδειες ...

Δεν πρέπει να μας πλανά ο διάβολος· και να προσπαθήσουμε, κατά το Ευαγγέλιο του Χριστού μας, να καθαρίσουμε το έσωθεν του ποτηρίου που είναι η ψυχή μας, η καρδιά μας, ο νους μας. Αν το μέσα του ποτηρίου, λέει, το κάνεις, άνθρωπε, καθαρό και το έξωθεν θα είναι καθαρό. Υποκριτά, μην κάνεις το έξω, και το μέσα το αφήνεις ακάθαρτο. Στα μάτια του Θεού είναι όλα φανερά. Τους ανθρώπους θα τους ξεγελάσουμε, θα δείξουμε άλλο πρόσωπο, αλλά τα μέσα μας είναι γνωστά στο Θεό. Να φροντίσουμε μέσα μας να τακτοποιηθούμε, ν' αλλάξουμε. Το χρόνο που μας έδωσε ο Θεός να τον γεμίσουμε με καλά έργα, με καλές σκέψεις, με αγνά αισθήματα.

Να μην καθόμαστε και ασχολούμαστε με αργολογίες, να μην ασχολούμαστε με συζητήσεις άκαιρες και βλαβερές. Ν' απαλλάξουμε τη γλώσσα μας από το να κρίνουμε τους ανθρώπους, τον αδελφό μας, τον πλησίον μας. Όχι, όχι μην το κάνουμε αυτό. Να κρίνουμε τον εαυτό μας, να καταδικάσουμε τον εαυτό μας. Αν τον καταδικάσουμε, θα τον απαλλάξουμε της καταδίκης του Θεού. Αν καταδικάσουμε, θα καταδικαστούμε κι αν κρίνουμε, θα κριθούμε, και με όποια μεζούρα μετρήσουμε θα μας μετρήσει ο Θεός.

Η κάθε στιγμή που περνάει δεν ξαναγυρνάει. Ο διάβολος μάς κερδίζει χρόνο, μάς απασχολεί με πράγματα γήινα και πρόσκαιρα προκειμένου να μας κερδίσει το χρόνο να μην τον έχουμε, ώστε να μην προσφέρουμε περισσότερα στο Θεό και στην ψυχή μας. Ας προσέξουμε όσο μπορούμε να είμαστε εν εγρηγόρσει, να γρηγορούμε στο μυαλό, στην καρδιά, να μην αφήνουμε σκέψεις, να μην αφήνουμε την καρδιά μας να μολύνεται. [...] Πόσες φορές αν θα ελέγξουμε τη συνείδησή μας, θα δούμε ότι δεν προσέχουμε. Επομένως δημιουργούμε σκάνδαλο. Αυτές τις αμαρτίες δεν τις γνωρίζουμε. Να τις εξαγορευθούμε και να σβήσουν.

Γι' αυτό θα τα προσέχουμε όλα αυτά τα πράγματα, για να είμαστε έτοιμοι. Ο θάνατος είναι φοβερός, δεν είναι παιχνίδι. Εάν κανείς από μας έχει γνωρίσει λίγο περί θανάτου, αν κινδύνεψε από ασθένεια, είδε πόσο φοβερό είναι. Βλέπετε πώς δακρύζει ο άνθρωπος ή και κλαίει και τρέχουν τα μάτια του κατά την ώρα την επιθανάτια; Γιατί κλαίει; Γιατί βλέπει ότι έρχονται οι ενάντιες δυνάμεις, έρχονται τα δαιμόνια ν' αρπάξουν την ψυχή. Κι η ψυχή τρέμει σαν το φθινοπωρινό φύλλο στον ελάχιστο άνεμο.

Λέει το τροπάριο της νεκρώσιμης ακολουθίας: "οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζομένη του σώματος, πόσα δάκρυα τότε; Προς τους αγγέλους τα όμματα τρέπουσα άπρακτα καθικετεύει, προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα ουκ έχει τον βοηθούντα". Λέει, στρέφει τα μάτια στους αγγέλους δεν παίρνει τίποτα. Γιατί οι άγγελοι λένε «κατά τα έργα σου αλληλούια». Θα σε βοηθήσουμε, αλλά έπρεπε να βοηθήσεις κι εσύ με τα έργα σου. Σηκώνει τα χέρια προς τους ανθρώπους, βοηθήστε με. Κι εκείνοι λένε: τι να σε βοηθήσουμε, τον εαυτό μας δεν μπορούμε να βοηθήσουμε, εσένα θα βοηθήσουμε; Και τότε βάζει μυαλό ο κάθε άνθρωπος. Τι μπορεί όμως να κάνει εκείνη την ώρα, αφού ξεψυχάει;

Αυτή τη μελέτη, αυτή την αλήθεια, αυτή την πραγματικότητα την οποία βλέπουμε να την ζει κάθε δικός μας άνθρωπος που φεύγει από τη ζωή, γιατί δε μας γίνεται μάθημα να τακτοποιήσουμε τον εαυτό μας τώρα, ώστε όταν έρθει αυτή η περίπτωση, η ώρα, να είμαστε έτοιμοι; Ναι μεν θα πικραθούμε, ο θάνατος είναι από φύσεως σκληρός και πικρός, αλλά όταν η συνείδηση δεν μας καταμαρτυρεί, βάλσαμο έρχεται στην ψυχή. Η ψυχή ελπίζει, της γίνεται μια αίσθηση ότι κάτι θα γίνει. Γι' αυτό λοιπόν, πριν έρθει αυτή η φοβερή ώρα, πριν έρθει αυτή η πρώτη κρίση της ψυχής από τη μεγάλη κρίση της Δευτέρας Παρουσίας, ας ετοιμαστούμε, ας προσέξουμε, ας βιαστούμε τώρα, όχι αύριο και μεθαύριο. Από σήμερα, απ' αυτή τη στιγμή, μέσα στην ψυχή μας μετάνοια κι επιστροφή στο Θεό. Κι όταν ο Θεός δει αυτή την καλή διάθεση από μέρους μας, θα μας βοηθήσει. Και αυτή τη μικρή διάθεση θα την κάνει μεγάλη, ώστε να επιτελεστεί αυτή η μεγάλη σωτηρία των ψυχών μας.

http://vatopaidi.wordpress.com